Pages

Wednesday, July 3, 2013

అంతా సంతోషమే...

అంతా సంతోషమే...





అప్పుడేమో ...
పచ్చటి చెట్టుని చూసినా
వాలే  కొమ్మల్ని చూసినా
ఊగే ఆకుల్ని చూసినా
చిగురుతొడిగిన మొగ్గని చూసినా
రేకు విప్పిన పువ్వుని చూసినా
విరితావుల ఘుమఘుమలు ఆఘ్రాణించినా
కవుల హృదయాలు ఉప్పొంగి
భావకవితలు జాలువారేవి.

ఇంకా...
ఉదయిస్తున్న సూర్యుణ్ణి చూసినా
అరుణ కిరణాల కాంతిని చూసినా
సంద్రంలో మెరిసే కిరణాల మెరుపులు చూసినా
గోదారి గలగలలు విన్నా
కృష్ణమ్మ పరుగులు చూసినా
గోధూళివేళ మురళీనాదాన్ని ఆస్వాదించినా
అమ్మాయి మువ్వలపట్టీల రవళి విన్నా
పసిపాప బోసినవ్వు చూసినా
కవుల హృదయాలు ఉప్పొంగి
కవితామాధురీ ఝరీ జలపాతంలా ఉరికిపడేది.


మరి ఇప్పుడో...
సూర్యచంద్రులే కనపడని సిమెంటు కలుగుల్లో ఉంటూ
సూర్యోదయాస్తమానాలు టీవీల్లో మాత్రమే చూస్తూ
ప్లాస్టిక్ పువ్వులపై పెర్ ఫ్యూమ్ లు జల్లుకుంటూ
హరివిల్లులోని రంగులని అక్షరాల్లో మాత్రమే చదువుకుంటూ
స్పందించని హృదయాలతో
మనసారా నవ్వలేని మొహమాటంతో
ఎవరో తమదేదో దోచేస్తారేమోననే భయంతో
బెదిరిపోతూ, అదరిపాటున పరుగులెడుతూ
ఒత్తిళ్ళతో, ఒంటరితనంతో
అందరూ తనకు కావాలనే ఆశ ఉన్నా
పిలిస్తే చులకనవుతాననే బెంగతో
ఎవరితోనూ కలవలేక
ఒక్కరూ ఉండలేక
తన చుట్టూ తానే గిరి గీసుకుని
తన పంజరాన్ని తానే సిధ్ధం చెసుకుంటున్న
ఓ నాగరికుడా..
నీ మొగమాటపు గోడలు పగులగొట్టి
ప్రేమనే అమృతహస్తాన్ని అందించి
అందరూ నీలాంటి వారేననే భావనతో
కలిసిపోయే స్వభావం కలిగివుంటే


 ఓ మనిషీ...
నీకిక అసంతృప్తే ఉండదు
మనసు పరవశిస్తుంది
పలుకు పాటవుతుంది
వసంతం రాగమవుతుంది
మది కోయిలై కూస్తుంది
ఎద నిండి కవితాఝరి జలపాతంలా కురుస్తుంది
 ఇక నీకు అంతా సంతోషమే....

----------------------------------------------------------------------------------------